اعتراف

اعتراف
من از بهشت و بهشتيان بيزارم

جهنم را آرزوست

من مرتد و گنه کار و گنه پيشه ام

از ذات پاک و نقصان ناپذير الهی

از ارباب دو جهان

بيزارم

من از توحيد و تکبير

از رسالت و امامت

از اجتهاد و مجتهد

از جهاد و شهادت

بيزارم

من بحرام پوشم و

بحرام جوشم و

بحرام در آميزم

من حرام گويم و

گوش بحرامی دهم

من شيفته آواي دلنشين و چهره زيبايم

نگاه و نيت من همه آلوده است

بحرام نوشم و

مستي کنم و

عفت سوزانم

از غسل و وضو

از نماز و روزه داری

بيزارم

من مرتد و گنه کار و گنه پيشه ام

من عريانم و بعريانی ايمان دارم

از حجاب وحجابداری

از جدائی بيرون و درون

از جدائی ظاهر از باطن و

جسم از روح

من از دو روئی و رياکاری

بيزارم

من ستايشگر زيبائيم وزيبائی را پرستم

من از ريش و پشم و

از چهره های آلوده به تيمم و طهارت

به مهر و سجاده و نجاست

بيزارم

من از عبا و عامه

از زهد و تقوی

از تقليد و تبغيت

از تقيه و فتوی

بيزارم

من مرتد و گنه کار و گنه پيشه ام

من از خدا و خدا پرستی

بيزارم

تا بيکران است فاصله من باخدا

من در آسمانها درپرواز

او در زرفنای تاريکی ها در انزوا

من از کوری و تاريکی در هراسم

او نهی منکرات وامر بمعروف

مرا انکار معروف است و نفی منکر

او نهايت است و غايت

او يکتا است و قادر مطلق

اسارت خواهد و جويد بنده و بندگی

من انسانم و خواهم روشنائی و بينائی

من مرتد و گنه کار و گنه پيشه ام

تا ابد پايکوبی و طرب و شادی را پرستم

از سوک و سوکواری

از شيون و زاری از کوبيدن بر سر و سينه خود

از روضه و نوحه و نوحه خوانی

بيزارم
من

از اذان و موأذن

از راه مستقيم

از قرائت کلام الهی

بيزارم

من از نذر و نياز و سفره های رنگين بزرگان

از زيارت و زيارتگاههای امام و امام زادگان

از مرده و مرده پرستی

از نامهای محمد و علی و حسن و حسين

بيزارم

من مرتد وگنه کار و گنه پيشه ام

بقل و زنجيرم کشيد

اجير و اسيرم سازيد

در سياهچالهای مخوف خودآزار و شکنجه ام دهيد

بر گرده ام تازيانه های گران و درد انگيز خود را فرو آوريد

زبانم را از حلقوم بيرون آوريد

چشمانم را نابينا سازيد

آنگاه سرم را از تن فی السبيل اله جدا سازيد

اما خاطره آسوده داريد

من از توبه و ندامت

از تسليم و اطاعت

بيزارم

من تا ابد سرپيچم و

آزادم

من از بهشت و بهشتيان بيزارم

چهنم را آرزوست.

م.ن. معرفت