حرف روشنایی: تداوم فرهنگ خون و انتقام

حرف روشنایی:
تداوم فرهنگ

خون و انتقام


صدام حسین بدار مجازات آویخته شد و زندگی جنایتبارش خاتمه یافت. اما فرهنگ خون و انتقام که صدام در آن پرورش یافت، ادامه خواهد یافت. صدام حسین در طول 35 سال حکومت قریب به دو ملیون از مردم عراق را بهلاکت رساند. از زمان سرنگونی صدام تاکنون طبق گزارشهای خبر گزاریها جسد چهارصد هزار نفر در بیش از دویست قبر دسته جمعی پیدا شده اند. از صدها هزار دیگر که در لشگرکشیهای صدام بایران و کویت و یا در مقابله با آمریکا کشته شده اند لازم بیاد آوری نیست. بعبارت دیگر، صدام حسین بیش از هر کسی و یا هر کشور دیگری دست خود را بخون عرب آغشته ساخت. در مقام قیاس تعداد اعرابی که بدست اسرائیلیها کشته شدند بسیار اندکند در برابر آنها که بدست صدام بقتل رسیده اند.

با این وجود هرگز اعتراضی در جهان عرب- چه بوسیله دولتها ویا مردم- بحکومت سرکوبگر، و خون و خشونت صدام بگوش نرسیده است. نه تنها در برابر بیرحمی، خشم و خشونتی که صدام بمردم عراق روا میداشت اعراب ساکت و صامت ماندند، بلکه بعضی در جهان عرب او را قهرامان و ناجی خود تلقی میکردند و هنوز هم میکنند. چه چیز میتواند این سکوت مرگبار را توضیح دهد. آیا رنگ خون عربی که بدست اسرائیلیها کشته میشود، تفاوتی دارد با آنکه بدست صدام کشته میشود؟ اگر جهان اسلام و بویژه جهان اعراب آنقدر که حساسیت باعمال زشت اسرائیل در سرزمینهای اشغالی نشان میدهند، ذره ای حساسیت نسبت به خشونت و خونریزی و سرکوب رژیم صدام حسین نشان میدادند، ممکن بود امیدی را در دل در باره آینده اعراب و کشور های مسلمان زنده سازد. اما تا زماینکه مردم عراق و یا اعراب نتوانند صدام را بنگرند همانگونه که بوده است. فرهنگ خون و انتقام ادامه خواهد یافت. حقیقت آنستکه وجود اسرائیل سبب گردیده است که اعراب و مسلمانان چشم خود را بروی استعمار و استبداد داخلی ببندد و در پی آن روان شوند که در لباس دشمن اسرائیل و آمریکا ظاهر شود. گوئی مهم نیست آن فرد کیست و باورها وارزشهایش چیست، حتی اگر قاتل و جنایتکار و دژخیمی همچون صدام باشد. بنظر میرسد که وجود اسرائیل و آمریکا بهانه خوبی ست برای ادامه حکومتهای خشم و خشونت و خونریزی در جهان اسلام. اینست حرف روشنایی.