حرف روشنایی: سخنگوی دولت موسی ی زمان

حرف روشنایی:


سخنگوی دولت:

احمدی نژاد

موسی ی زمان


از زمانیکه ایران برهبری رئیس جمهور احمدی نژاد نقش ابر قدرت را در منطقه بازی میکند و به آماده ساختن شرایط جهانی برای ظهور پرداخته است، تنش بین ایران و امریکا پیوسته در حال افزایش بوده است. بعبارت بهتری باید گفت از زمانیکه نظام سیاسی ایران برهبری آقای احمدی نژاد به نظام پیامبران نزدیک تر شده است، قدرتهای جهانی را بهراس و وحشت انداخته است. آخیرا نیز قدرتها منطقه ای نه اسرائیل- که خود مکان بسیار اختصاصی را در سیاست خارجی حکومت اسلامی اشغال میکند، بلکه عربستان و مصر و اردن و شیخ نشینهای حاشیه ای خلیج فارس احساس خطر و نا امنی میکنند. در حالیکه امریکا هر روز به تقویت قوای نظامی در آبها و کشورهای خلیج فارس میافزاید و همه جا ایران را خطر بزرگی برای امنیت جهان معرفی میکند. آقای احمدی نژاد نیز ضمن ابراز آمادگی درمقابل تحریمات ونیز شور و شوق مردم برای پرداختن هزینه های لازم بمنظور کامل ساختن چرخه سوخت اتمی، عازم دیدار دوستان خود و خصمان آمریکا در کشورهای آمریکای جنوبی میشود. و با آنها قرار مدارهائی را امضا میکند که از حوزه قانونی اختیارتش خارج است.

روزنامه آفتاب یزد( 26دی) در سر مقاله اش توافق رئیس جمهور با چاوز رئیس جمهور ونزوئلا مبنی بر ایجاد صندوقی با دو میلیارد بودجه برای مقابله با نفوذ آمریکا را بباد انتقاد میگیرد و خاطر نشان میسازد که مسئله « تردید قطعی نسبت به کارآیی و نتیجه بخش بودن چنین اقداماتی است. اگر چه در هزینه ساز بودنش هیچ تردیدی وجود ندارد؛ آنچه برنامه احمدی نژاد و چاوز را زیر سوال می برد توانمندی چند ده برابری آمریکا در اختصاص بودجه برای مقابله به مثل و نیز نفوذ غیر قابل تردید امریکا در مجامع بین المللی است.»

شکی نیست که روزنامه آفتاب حرکت های دیپلماتیک و تصمیم گیریهای رئیس جمهور را بر اساس عقل و خرد انسانی مورد نقد قرار میدهد. از نتایج سود بخش و یا زیان آور سخن بمیان آورد و بقدرت آمریکا بمثابه یک و اقعیت مینگرد. اما این معیارها سازگار نیستند با معیار های الهی که آقای احمدی نژاد بدان باور دارد. معیارها، ارزشها، و اهداف مادی در دیدگاه وی در مرتبتی دون قرار دارند و در شان یک حکومت «پیامبرانه» نیست. روزنامه اعتماد (26 دی) گزارش میدهد که سخنگوي دولت در نشست هفتگي با خبرنگاران گفت: ترس امريکا از احمدي نژاد مانند ترس فرعون از موسي است. برطبق سخنان غلامحسین الهام سخنگوی دولت، آقای احمدی نژاد، موسی ی زمان خودش است. یعنی درست است که پیامبر نیست ولی این دلیلی نیست که وی پیامبرانه عمل نکند. آقای الهام که وظیفه دارد چند و چون تصمیمات رئیس جمهور را برای خبرنگاران توضیح دهد، در پاسخ به سوال يک خبرنگار در ارتباط با امریکا ، گفت:

احساس خطر سردمداران کاخ سفيد و بوش از احمدي نژاد در واقع احساس خطر از فرهنگ عدالت، صلح و انسان دوستي است و اين ترسي است که هميشه فراعنه از موسي ها دارند. وي ادامه داد احمدي نژاد به عنوان يک رهرو انقلاب اسلامي درصدد است که پيام انبيا و انقلاب را که پيام صلح و انسان دوستي است در عرصه جهان گسترش دهد.

البته روشن است که موسی را چه سر آشتی با فراعنه. بهمین دلیل است که پیامهای آقای احمدی نژاد هم آمریکا را حسابی نگران ساخته است و هم همسایه های محله را پاک دلواپس کرده و بسوی خصومت سوق میدهد. اما آقای احمدی نژاد که راه موسی را بعنوان یک «رهرو انقلاب اسلامی» میپیماید باین نگرانیها که نباید وقعی نهد. تحریمات افتصادی، تورم و گرانی، فقر و بیکاری، نا رضائیها مردمی ناشی از عدم مدیرت دولت، تداوم رانت خواری و فساد افتصادی، در مقایسه با پیامهای پیامبرانه آقای احمدی نژاد دارای چندان اهمیتی نیستند. او موسی ی زمان است. عدالت را که نمیتوان فقط برای خود و ایران خواست، عدالت را باید در سراسر جهان گسترش داد. این البته خیلی بهتر بسر انجام خواهد رسید اگر آقای احمدی نژاد چرخه سوخت اتمی را کامل سازد. آنزمان همه فراعنه در منطقه پا بگریز خواهند گذارد و پیام صلح و انساندوستی و آورنده اش را با میل و رضا خواهند پذیرفت و سر تسلیم و اطاعت فرو آورند..

حتی اگر تمام قدرتهای جهان همه با یکدیگر علیه ایران متحد شوند، هرگز آقای احمدی نژاد را بوحشت و هراس نیاندازد. چرا که آقای رئیس جمهور هرچه گوید و هرچه کند تنها متاثر از تعهدات و مسئولیت الهی اوست. او نیز برگزیده شده است از بدو تولد که در را ه خدا و مبارزه علیه ظلم و ستم شهید گردد و با در گیری با ابرقدرت جهان بفرا آوردن روز قیامت امداد رساند.

بنابراین طبیعی است که مسئولیتهای دنیوی بویژه اداره اصولی کشور را آقای رئیس جمهور بباد فراموشی سپارد، مثل معرفی راند خوارانی که در چرخه اقتصادی کشور اخلال کنند. چرا که مسئولیت او در برابر ذات الهی است نه در برابر ملت و منافع ملی. چه باک اگر کشور را بویرانی کشاند. چه باک اگر بمبهای آمریکا بر سر ملت فرو ریزد. چه باک اگر جوانان و مردم بیگناه جان خود از دست دهند. شکی نیست که خوشباوران در پی آقای احمدی نژاد و بوساطت وی به بهشت موعود ره خواهند یافت.

مسلم است که اگر صدام حسین بدست آمریکا سرنگون نگردیده بود ، شیعیان عراق بر سر قدرت نشانده نشده بودند، و آمریکا ضعف و درماندگی در حل مسئله عراق از خود بروز نداده بود، بالهای بلند پرواز آقای احمدی نژاد چنان بی رویه و ناگهانی رشد نکرده بودند که اجازه ندهند وی پاهایش یکبار دیگر بزمین رسد و واقعیتها را نظاره کند.

در بازی دیپلماسی آنکه باشتباه رقیب را تخمین زند بازنده است و هزینه باخت گاهی تاج است و تخت. اینست حرف روشنایی.